Test Volkswagen Crafter 2016–obecnie: duży bus do pracy bez zadęcia

Volkswagen Crafter drugiej generacji to duży bus do pracy, wybierany za kubaturę, różnorodność wersji nadwozia i sensowną ergonomię, a nie za wizerunek. Jeśli potrzebujesz furgonu do dostaw, ekipy serwisowej, przewozu mebli, zadań budowlanych albo przebudowy na warsztat, Crafter 2017+ wygląda logicznie: są różne długości i wysokości dachu, różne rodzaje napędu oraz jeden zrozumiały diesel w kilku wariantach mocy.

W tytule tematu pojawia się zakres „2016-”, ale dla drugiej generacji poprawniej jest orientować się na rok modelowy 2017. To ważny niuans: właśnie od tej generacji Crafter stał się samodzielną konstrukcją Volkswagena, a nie kontynuacją wcześniejszej architektury.

Model i jego miejsce na rynku

Crafter jest w segmencie dużych furgonów użytkowych obok Ford Transit i Mercedes-Benz Sprinter. Jego mocna strona to nie sportowe prowadzenie, tylko to, że oferuje dużo przestrzeni roboczej, szeroki wybór konfiguracji i kabinę, w której realnie da się spędzić cały dzień bez wrażenia, że siedzisz w „blaszaną puszkę”.

Dla kogo jest: dla tych, którzy wożą ładunki gabarytowe, pracują w trasie, regularnie ładują busa ręcznie albo planują specjalną zabudowę. Dla kogo mniej: dla tych, którzy większość czasu kręcą się w ciasnym centrum miasta, parkują w podziemnych parkingach i nie wykorzystują potencjału dużego nadwozia.

Generacje i historia modelu

Pierwsza generacja Craftera była produkowana w latach 2006-2016. Druga generacja weszła na rynek jako rocznik modelowy 2017 i stała się osobnym modelem Volkswagena. Właśnie o niej jest ten przegląd.

Później model pozostawał w ofercie, ale wyposażenie, elektronika, ładowność i część technicznych detali mogą się różnić w zależności od roku produkcji, rynku i konkretnej wersji nadwozia. Dlatego na Craftera zawsze trzeba patrzeć nie „ogólnie”, tylko w zestawie: nadwozie, napęd, dopuszczalna masa całkowita i charakter pracy.

Silniki i skrzynie biegów

W Crafterze drugiej generacji podstawowy silnik jest jeden: 2,0-litrowy diesel TDI o pojemności 1 968 cm³. Oferowano go w wersjach 140, 163 i 177 KM. Wariant 140 KM ma 340 N·m, mocniejsze — 410 N·m. Dla pustego lub umiarkowanie załadowanego miejskiego furgonu słabszy silnik wystarcza, ale do trasy, stałego ładunku i holowania praktyczniej jest celować w 163 lub 177 KM.

Skrzynie biegów — 6-biegowa manualna albo 8-biegowa automatyczna. Napęd: wersje przednionapędowe, tylnonapędowe oraz 4MOTION. Przedni napęd jest wygodny dzięki niższej podłodze i ma sens tam, gdzie busa często ładuje się ręcznie. Tylny i 4x4 są ciekawsze do stabilnej pracy pod obciążeniem, holowania albo na śliskich trasach. Z praktycznych uwag: nie wszystkim odpowiada precyzja pracy manuala, a automat przy dużym obciążeniu czasem chwilę zastanawia się nad doborem przełożenia.

Nadwozie, wymiary i podwozie

Jednym z głównych powodów, by patrzeć właśnie na Craftera, jest duży wybór wersji nadwozia. Długość wynosi 5 986, 6 836 lub 7 391 mm, szerokość — 2 040 mm bez lusterek i 2 427 mm z lusterkami, wysokość — 2 355, 2 590 lub 2 798 mm w zależności od dachu. Objętość ładunkowa — od 9,3 do 18,4 m³, czyli to już prawdziwe narzędzie do pracy gabarytowej, a nie po prostu „duże kombi”.

Długość przestrzeni ładunkowej sięga 3 201-4 855 mm, szerokość — 1 832 mm, między nadkolami w zależności od wersji dostępne jest 1 030 lub 1 380 mm. Prześwit w podanej specyfikacji rynkowej — około 195 mm, ale może się różnić zależnie od rynku i konfiguracji. Zwrotność jak na tę klasę jest w porządku, ale nie miejska: promień zawracania startuje od około 13,6 m i dochodzi do 16,2 m w długich wersjach.

Wnętrze, komfort i bezpieczeństwo

Jak na dużego busa Crafter ma dość „osobowe” odczucie z pozycji kierowcy. Ma cichą jak na klasę kabinę, normalną pozycję za kierownicą, przemyślaną organizację drobiazgów i wygodną kierownicę. Jeśli auto pracuje po 8-10 godzin dziennie, to znaczy nie mniej niż suche liczby mocy.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo i asystentów, zestaw zależy od rocznika i wyposażenia, ale wśród dostępnych systemów są: asystent bocznego wiatru, utrzymanie pasa, automatyczne hamowanie w mieście, asystent parkowania oraz wsparcie przy pracy z przyczepą. Jednocześnie nie warto przeceniać elektroniki: w klasie użytkowej pomaga, ale nie czyni dużego busa kompaktowym. Z drobnych uwag właścicieli zdarzają się skargi na zużycie fotela i luzy prowadnic drzwi bocznych.

Codzienna eksploatacja

W codziennym życiu Crafter jest mocny tam, gdzie jest stabilna praca pod konkretne zadanie. Realne spalanie często trzyma się w okolicach 9-10 l na 100 km, a przy pełnym załadunku może zbliżać się do 11 l. Zasięg jest w porządku, ale trzeba pamiętać także o systemie AdBlue. Jeśli auto jeździ głównie na krótkich miejskich odcinkach, dieselowa ekologia może częściej irytować: filtr DPF, recyrkulacja, czujniki tlenków azotu, podgrzewanie i sam system AdBlue nie lubią nieprawidłowego trybu eksploatacji.

Dla biznesu ważne jest coś innego: Crafter dobrze sprawdza się jako baza pod zabudowę. Duża przestrzeń, punkty mocowań, różne długości i dachy pozwalają zbudować z niego furgon kurierski, mobilny warsztat albo samochód pod wąski scenariusz serwisowy. Ale przed zakupem trzeba trzeźwo ocenić trasy: wąskie podwórka, ciasne parkingi i codzienne centrum miasta — to nie jest jego najlepsze środowisko.

Mocne i słabe strony

Najważniejsze w Crafterze jest to, że albo jest bardzo na miejscu, albo za duży i niewygodny. Poniżej krótko to, co zwykle czuje właściciel w realnej pracy.

Patrząc z perspektywy właściciela, plusy Craftera otwierają się przy przebiegach i regularnej pracy. Jeśli jednak bus jest brany „na zapas”, a potem wozi powietrze po mieście, jego minusy stają się bardziej widoczne niż mocne strony.

Tuning i akcesoria

W Crafterze tuning ma sens wtedy, gdy ułatwia codzienną pracę albo przejmuje na siebie zużycie. Logicznie zacząć od strony akcesoriów do Volkswagen Crafter 2016- r., żeby od razu odsiać części od innej generacji.

Co warto sprawdzić do tego modelu

• Gumowe dywaniki do kabiny — podstawowa rzecz dla busa, który codziennie ma kontakt z brudem, wodą, pyłem i częstym wsiadaniem-wysiadaniem.
• Chlapacze — zmniejszają ilość piasku, wody i brudu na bokach i progach, co szczególnie widać w trasie i na drogach gruntowych.
• Jeśli bus jest stale ładowany ręcznie, warto osobno spojrzeć na tylny otwór i ochronę stref, które dostają najwięcej uderzeń od butów, paleciaka i kartonów.

Czyli w przypadku Craftera właściwe podejście jest proste: najpierw zabezpieczyć kabinę i nadwozie przed codziennym zużyciem, a dopiero potem myśleć o elementach dekoracyjnych. To ten przypadek, gdy praktyczny dodatek prawie zawsze jest bardziej przydatny niż efekt wizualny.

Wnioski

Volkswagen Crafter 2017+ to uczciwy duży bus do pracy: przestronny, elastyczny, z dużą liczbą konfiguracji i sensowną kabiną na długi dzień za kierownicą. Jest dobry tam, gdzie liczą się gabaryty, ładunek, trasa, zabudowa lub przyczepa; i mniej wygodny tam, gdzie codziennie trzeba przeciskać się przez miasto i parkować na centymetry.

Przy wyborze warto wychodzić nie od wersji „maksymalnej”, tylko od własnego scenariusza: potrzebna długość, wysokość dachu, rodzaj napędu, realna masa ładunku i udział miasta w trasie. Materiał opiera się na realnym doświadczeniu doboru, praktyce i rzeczywistych scenariuszach użycia, więc główna rada jest prosta: poprawnie skonfigurowany pod zadanie Crafter naprawdę jest wygodny, ale błąd w konfiguracji kosztuje tu drogo każdego dnia.